Οριστική αποκατάσταση του «προδότη» Ικάρου που εκτελέστηκε στην Αλβανία και νέα στοιχεία για τη Δίκη των Αεροπόρων

Εξαντλητική έρευνα

Σταύρος Γ. ΝΤΑΓΙΟΣ
Ο Νίκος Ακριβογιάννης και η Δίκη των Αεροπόρων: Μέσω απόρρητων αλβανικών αρχείων
Εκδόσεις Literatus 2017 , Σελίδες 336, ISBN 978-618-82114-3-8, Διαστάσεις 14,5Χ20,6 εκ. Τιμή 19,50 €.

Ο Σταύρος Ντάγιος είναι γνωστός για τη συγγραφική του παρουσία, την παρέμβαση σε καίριες ιστορικές μελέτες και πολιτικά θέματα με ευρύτερες προεκτάσεις, που αφορούν τη νεότερη ελληνική ιστορία και, κυρίως, τον αλβανικό παράγοντα στο βαλκανικό πλαίσιο, όπως για παράδειγμα τα βιβλία του για τον ελληνικό Εμφύλιο Πόλεμο και την παρεμβατική επενέργεια των διαφωνιών του Τίτο με τον Στάλιν και τον Χότζα εκείνη την περίοδο.

Πρόσφατα κυκλοφόρησε το νέο του βιβλίο «Ο Νίκος Ακριβογιάννης και η Δίκη των Αεροπόρων» (Literatus, 2017), το οποίο πραγματεύεται την περίπλοκη υπόθεση της κατασκοπευτικής δράσης του Νίκου Ακριβογιάννη στην Αλβανία, η οποία είναι συνυφασμένη με τη δαιδαλώδη «Δίκη των Αεροπόρων» (1952). Το βιβλίο βασίστηκε σε πρωτογενές αρχειακό υλικό των αλβανικών μυστικών υπηρεσιών, σε αποχαρακτηρισμένα τεκμήρια του Διπλωματικού και Ιστορικού Αρχείου του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδας, σε δημοσιεύσεις του Τύπου της εποχής και σε προσωπική επιστολογραφία του Νίκου Ακριβογιάννη κ.ά. Μπορεί να αναγνωσθεί με ευκολία και ενδιαφέρον τόσο από τον εξειδικευμένο επιστήμονα και τον ιστορικό, όσο και από τον απλό αναγνώστη, που προτιμά τις ανατροπές και την αστυνομική λογοτεχνία.

Την περίοδο εκείνη είχε μόλις προηγηθεί, το Φεβρουάριο-Μάρτιο του 1952, η δίκη, η καταδίκη και η εκτέλεση, τεσσάρων εκ των έξι μελών της «ομάδας Μπελογιάννη», σχετικά με την «υπόθεση των ασυρμάτων», με την κατηγορία της κατασκοπείας εις βάρος της Ελλάδας και καθώς ο αντικομμουνισμός βρισκόταν σε έξαρση, θύλακες του παρακράτους στο στρατό, συνεπικουρούμενοι από τη CIΑ, εξύφαιναν τη σκευωρία της κατοπινής «Δίκης των Αεροπόρων».

Διαλεύκανση της σκευωρίας

Η ανάδειξη της υπόθεσης του Έλληνα κατασκόπου Νίκου Ακριβογιάννη έρχεται να διαλευκάνει οριστικά το υπόβαθρο της σκευωρίας της πολύκροτης δίκης, η οποία προκάλεσε τεράστιους κραδασμούς στην πολιτική ζωή της χώρας για πολλές δεκαετίες. Επιβεβαιώνεται αδιάψευστα πλέον ότι η δίκη είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη σκηνοθετημένη απόδραση και την «κατασκοπευτική» αποστολή του νεαρού ίκαρου Νίκου Ακριβογιάννη στην Αλβανία (Απρίλιος του 1952), ο οποίος διέφυγε με αεροπλάνο τύπου «Χάρβαρντ», υπό το «πέπλο» του φυγά κομμουνιστή, όπου θα δήλωνε κομμουνιστής και θα ερχόταν σε επαφή με τους εξόριστους αντάρτες του Δημοκρατικού Στρατού (ΔΣΕ) σε μία «εθνική», αλλά αβέβαιη αποστολή με σίγουρη όμως κατάληξη, τον θάνατο.

Οι αλβανικές αρχές, χωρίς να πείθονται για τον σκοπό της αποστολής του, αφού τον συνέλαβαν, τον ανέκριναν, τον βασάνισαν, τον φυλάκισαν, τον καταδίκασαν και τελικά τον εκτέλεσαν. Η υπόθεσή του, συνεπώς, αποτελεί κομβικό σημείο της υπόθεσης των αεροπόρων. Στη συνέχεια ο Ακριβογιάννης κατηγορήθηκε ως «προδότης», για να παραχθούν αληθοφανή στοιχεία ενοχής των κατηγορουμένων στη «Δίκη των Αεροπόρων» και μάλιστα εκκρεμεί ακόμα το ένταλμα σύλληψής του.

Κατ’ ακολουθίαν, η πλήρης και ασφαλής εξονύχιση της υπόθεσης της Δίκης είναι δυνατή μόνον τώρα που έχουμε στη διάθεσή μας όλη τη δικογραφία του Νίκου Ακριβογιάννη στην Αλβανία, τις μαρτυρικές του καταθέσεις και τις πολυάριθμες επιστολές του και σημειώσεις από τα κελιά των αλβανικών φυλακών, των κρατητηρίων και των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Με την ανάδειξη του υλικού της δικογραφίας από τα αλβανικά αρχεία, οι όποιες υποθέσεις, εικασίες και πιθανολογίες αίρονται οριστικά και η συνολική εικόνα της υπόθεσης των αεροπόρων φωτίζεται πλήρως. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η σχέση που ανέπτυξε ο Νίκος Ακριβογιάννης με τους Έλληνες κομμουνιστές, οι οποίοι είχαν περιοριστεί στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Αλβανίας, μετά την καταφυγή τους εκεί αμέσως μετά τη λήξη της κομμουνιστικής ανταρσίας και την οριστική συντριβή των στρατιωτικών δυνάμεων του ΔΣΕ (1949), ο τρόπος παρακολούθησής του από αυτούς και η συστηματική πληροφόρηση που παρείχαν οι ιθύνοντες του στρατοπέδου προς την αλβανική ασφάλεια σχετικά με τις κινήσεις και τις προθέσεις του.

Από τη μακρόχρονη και εξαντλητική έρευνα του συγγραφέα δεν προκύπτει η παραμικρή μνεία για συσχετισμό του τελευταίου με την κομμουνιστική ιδεολογία ή η όποια εμπλοκή του σε κάποια από τις μυστικές υπηρεσίες του ανατολικού συνασπισμού, καθότι στην Ελλάδα κατηγορήθηκε ως διπλός πράκτορας. Ουσιαστικά ο συγγραφέας αποτολμά και κατορθώνει, μέσω πλήθους τεκμηρίων, να αποκαταστήσει τη μνήμη και την υστεροφημία ενός διπλά εκτελεσθέντος Έλληνα αεροπόρου.

Όπως αποδεικνύεται, λοιπόν, ο Νίκος Ακριβογιάννης θυσιάσθηκε από και όχι για την πατρίδα του, στο βωμό της, αυθαίρετης και με αστήρικτα στοιχεία, απόπειρας «εκκαθάρισης» της Αεροπορίας από τα δημοκρατικά μετριοπαθή στελέχη, στο πλαίσιο της ψυχροπολεμικής αντικομμουνιστικής υστερίας.

T. X.

Πηγή: Έθνος, 23 Νοεμβρίου 2017.

Leave a Reply

Skip to toolbar